Μια ρόδα σαν «πρέπει» της Ζωής μας ---ταξιδεύει τις κλεμμένες
και άγονες ψυχές
Σε μονοπάτια ήδη χαραγμένα ---βαθιά σκαμμένα από βήματα
πολλών
Λευκή γραμμή, παρθένο γυναικείο σώμα ---κόκκινο άγονο χώμα
Κατάρες άλλων --- φθόνοι μάλλον
Μάτια που απλά κοιτούν ---εικόνες από το παρελθόν μιμούνται
Θέλοντας διέξοδο και ευτυχία να πετύχουν ---νεκρές φωνές από
παντού ηχούν
Νικόλαος Κ. Βαρβέρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου