Ημερονύκτιο

Ένα κουβάρι μπερδεμένο
οι σκέψεις μου
είμαι εδώ και δεν είμαι
θέλω να φύγω αλλά δεν θέλω
δεν καταλαβαίνω
και ίσως να μην θέλω να καταλάβω
κρύβομαι
δεν δένομαι
δεν δίνομαι
χάνομαι
και ξαναβρίσκομαι
κύκλους τελειώνω και ξαναρχίζω

το μέλλον προσμένω
να δω ξανά αναμμένο
συγυρίζω την Ζωή μου ελευθερία για να βρω
στον καθρέφτη τα μάτια μου αποφεύγω να κοιτάξω
με πονάει που θα κλάψω
μίλησα και μιλάω με το χάος
ψάχνω
της ψυχής μου το γιατί
σαν χορδή τραβηγμένη τεντωμένη και λεπτή
πάντα μ έβλεπα
μου ψιθύριζα μα με μισούσα
ξένες ψυχές, στον δρόμο αναζητούσα
να βάψουν με πινέλο τον τοίχο του χθες, του τώρα
κι ύστερα λευκός σαν ανήμερα χαράματα, απ την αρχή να ζωγραφίσω.

Επιχείρηση ποιητικού διαλόγου με την Λία Τούσκα