Μ’ ακούς;

Μ’ ακούς;

έχω ανάγκη να θυμάμαι ακούς;

οι αναμνήσεις είναι αυτές που μένουν

Μένουν στους ανθρώπους, μα με μανία ψάχνω τί με όρισε άνθρωπο

ψάχνω να δω αν χτισθήκαμε από ψέμα

Χάνομαι στην αναζήτηση μου αυτήν

Και κάπου εκεί μέσα ξαναβρίσκω τον εαυτό μου

λέξεις δανείζομαι που δεν μπορώ να χειριστώ

αυτές μου χαρίζουν την σκέψη

 μου χαρίζουν την έκφραση!

Mε ταινία προσπαθώ συχνά να κλείνω τα χείλια τους 

σαν τα χείλια μου όταν νιώθω την πίεση των σκέψεων, που δεν μπορώ ούτε στον εαυτό μου να εκφράσω