Κινούμενος με πόδια καρφωμένα
Κοιτώντας την στασιμότητα του κόσμου που με γέννησε
Ζωγραφίζω εικόνες με όπλα και μαχαίρια
Τυπικός ταξιδιώτης του χρόνου, των καιρών
Ξέρω και οι επισκέπτες του δικού μας χθες το ίδιο πολεμούσαν
Σ’ άλλες μάχες μ’ άλλα όπλα
Νεκροί στο μυαλό μου ακόμα υμνούνται
μοναχά με φράσεις απ το άδειο μας στόμα
Ευχετήριο Δηλητήριο τιμής φτιαγμένο
Που τυφλώνει των οφθαλμών μας την αλήθεια
Κι έτσι χωρίς αισθήσεις στάσιμοι μένουμε κι αργοπεθαίνουμε
Νεκροί τώρα πια απ’ την μάνα αλαζονεία
όσα είπαμε και κάναμε περιμένουμε να υποστούμε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου